Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΒΙTΑΛΗ



ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΒΙΤΑΛΗ ΣΤΟ ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Συγκλονίζουν τα λόγια του, μιλάει η γεμάτη αγάπη καρδιά του, και σκορπίζουν αγαλλίαση και ελπίδα τα μηνύματα του Ευαγγελίου που εκπέμπει. «Δίχως την Ορθοδοξία δεν κάνουμε τίποτα. Να μην είμαστε προδότες στο θρησκεία μας, την πίστη μας».
Ο Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης στέλνει μήνυμα αγάπης σε όλο τον κόσμο και τα λόγια ψυχής του συγκινούν. Από το κρεβάτι του πόνου όπου βρίσκεται, στο κελλί του, δίπλα ακριβώς από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου στη Καμάριζα Λαυρίου Αττικής, ο Γέροντας μιλά με τη δύναμη της καρδιάς.
Τα λόγια του βγαίνουν τόσο δυνατά και πρέπει να γίνουν βίωμα για όλους μας. Ο Γέροντας Νεκτάριος λέει χαρακτηριστικά: «Πρέπει όλοι μας να διαδίδουμε την Ορθοδοξία.
Δίχως την Ορθοδοξία δεν κάνουμε τίποτα.
Να μην είμαστε προδότες στο θρησκεία μας, την πίστη μας.
Ο Αγιος Νεκτάριος είναι το παράδειγμα σε όλο τον κόσμο, πρέπει να τον μιμηθούμε.
Η αγάπη είναι μεγάλο πράγμα.
Ο Θεός δε διώχνει κανέναν.
Η Παναγία μας μεσιτεύει προς τον Θεό.
Είναι στο πλευρό μας και μας καθοδηγεί.
Εμείς όμως δεν τους αγαπάμε πραγματικά, το Θεό μας, την παναγία τους Αγίους μας.
Στη πραγματικότητα δεν κάνουμε τίποτα. Χρειάζεται υπομονή και προσευχή.
Κι εγώ πολλές φορές έχω φτάσει στο τέλος της ζωής μου, αλλά όμως με γυρίζει πίσω ο Θεός.
Για ποιο λόγο άραγε;
Να μετανοήσω;
Από το κρεβάτι που βρίσκομαι θέλω να στηρίξω τα αδέλφια μου.
Εχουμε ανάγκη να στηριχθούμε από το Θεό, από τον Χριστό μας και την Παναγία.
Η Παναγία μας αγρυπνεί για την Ελλάδα μας και όλα τα έθνη.
Όταν θελήσουμε να το κάνουμε θα έχουμε τη βασιλεία του Θεού. Ολοι οι άνθρωποι έχουμε τα ελαττώματά μας.
Δε μας διώχνει ο Χριστός από κοντά του.
Ελάτε όλοι μαζί να παρακαλέσουμε τη μεσίτρια του κόσμου, τη Βασίλισσα τον Ουρανών, να μας βοηθήσει στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Όπως έλεγε ο Απόστολος Παύλος:
«Γρηγορείτε και προσεύχεστε. Επισκέπτεστε τους ασθενείς». Δεν ξέρω πότε θα με πάρει ο Κύριος αλλά αφήνω την ευχή της ιερωσύνης μου ούτως ώστε να μας δώσει το θείο φωτισμό με τα ουράνια μεγαλεία.
Η Χάρις του Θεού να είναι κοντά σας». Πηγή αναδημοσίευσης: vima orthodoxias

Καθηγούμενος Γέροντας Γρηγόριος: «Ήρθε η ώρα να ακούσουμε το τετέλεσται – Τέλειωσαν τα πάντα σε αυτή τη Χώρα»


Μέρες τώρα ἀκροαζόμαστε τὸ χτύπημα τῶν ἥλων κι ὁ ἕνας ἐρωτᾶ τὸν ἄλλον: Ποιόν καρφώνουνε; Μὰ δὲν ὑπάρχουνε πιὰ γύφτοι. Ποιοί ἑτοίμασαν τὰ καρφιὰ καὶ ποιό παράνομο βουλευτήριο ἀπεφάσισε νὰ σταυρώση; Ποιός εἶναι ὁ ληστὴς ποὺ σήμερα ἀνεβαίνει στὸ ἰκρίωμα; Μήπως εἶναι οἱ βουλευτὲς καὶ οἱ ὑπουργοί, ποὺ διεμέρισαν τὰ ἱμάτια τῆς Ἑλλάδος καὶ περπατάει σήμερα στοὺς δρόμους τῆς Εὐρώπης ξυπόλυτη καὶ γυμνή; Μήπως εἶναι τὸ κηποταφεῖον τῶν ἐπισκόπων, ποὺ οὔτε ἕνα στὸπ δὲν μπόρεσε νὰ βάλη στοὺς καταχραστές, στοὺς βλάσφημους, στοὺς ἀρνητὲς τῆς πίστεως; Μήπως εἶναι οἱ ἱερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ, ποὺ τραβᾶνε τὸν Χριστὸ ἁλυσοδεμένο στοὺς δρόμους τῆς προδοσίας; Γιατί, μεταξοφόροι καὶ χρυσοπιλοφόροι, δὲν λέτε ἔστω καὶ ἕνα «ἐπιτέλους σταματᾶτε»; Μήπως σταυρώνεται ἡ ἔνοχη σιωπὴ τοῦ Ὄρους τοῦ Ἁγίου καὶ ἡ ἀμνηστία ποὺ ὁ ὀρθόδοξος λαὸς χαρίζει χωρὶς ἀντάλλαγμα στοὺς κρατοῦντες; Ὄχι, ὄχι. Εἶναι τὸ ἰκρίωμα ποὺ ἔστησαν οἱ ἄθεοι Συριζαῖοι καὶ τὰ καρφιὰ ποὺ ἔφτιαξαν στὰ καμίνια, στὰ γυφτάδικα τῶν ἀπίστων καὶ ἀκολάστων κρατούντων. Καὶ ποιόν κρεμᾶνε; Κρεμᾶνε τὴν Ἑλλάδα, κρεμᾶνε τὴν μάννα ποὺ τοὺς γαλούχησε μὲ ρωμιοσύνη καὶ χριστιανοσύνη.

Ἦρθε ἡ καταραμένη ὥρα νὰ ἀκούσουμε ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν μάννα μας τὸ «τετέλεσται». Τελείωσαν τὰ πάντα σ᾽ αὐτὴν τὴν χώρα. Ἡ Ἑλλάδα χωρὶς Χριστό, εἶναι ἕνα κουφάρι πεταμένο στὴν ἄβυσσο. Διαδραματίζονται φοβερὰ πράγματα καὶ δὲν βλέπεις κανενὸς Ἕλληνα κληρικοῦ καὶ λαϊκοῦ τὸ μάτι νὰ δακρύζη. Χάνουμε τὰ πάντα καὶ χάσκουμε σὰν νὰ μὴ συμβαίνη τίποτε. Χριστιανέ, σήκω ἀπάνω. Παπᾶ, κάνε τὸ ράσο σου φλάμπουρο καὶ σύ, μοναχέ, τὸ τριβώνιό σου σημαία. Ἀναστέναξε καὶ ἐκ βαθέων κράξε: «Ὄχι δοσίματα στοὺς ἀθέους. Ὄχι ἄρνηση τοῦ Δημιουργοῦ.» Γιατί δὲν ἀκοῦμε τίποτα; Πραγματικὰ πλαστικοποιηθήκαμε; Γιατί κωφεύουμε; Γιατί δὲν πήραμε τοὺς δρόμους καὶ τὶς ραχοκοκκαλιὲς τῶν βουνῶν νὰ φωνάξουμε: «Ὄχι Ἑλλάδα κρεμασμένη. Κατσιποδιάρηδες, κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὴν μάννα»; Ἀπνευστὶ νὰ χρεωκοπήσουμε; Φυσῆξτε, φωνάξτε: «Τὴν Ἑλλάδα τὴν θέλουμε ὅπως μᾶς τὴν παρέδωσαν οἱ πρόγονοί μας». Ποιός θὰ γυρίση πίσω τὸ κεφάλι νὰ φωνάξη «Ἑλλάδα μου γλυκειά, ποιός σοῦ διέρρηξε τὸν χιτῶνα;» καὶ δὲν θὰ ἀκούση «Οἱ ἄπιστοι Συριζαῖοι»; Τί μουγγάδα εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν Ἑλλάδα; Γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κρίση πόσα ἀναπηδήματα κάνουμε, πόσες διαμαρτυρίες. Γιὰ τὴν πνευματικὴ καὶ ἐθνικὴ κρίση οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι. Δὲν ἀκούγονται φωνές. Φωνάξτε προτοῦ κεκράξονται οἱ λίθοι. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ὀρθόδοξη. Εἶναι ὁ μεγάλος ἥλιος ποὺ ὅλος ὁ κόσμος περιμένει τὸ φῶς του καὶ τὴν θαλπωρή του. Ἔχεις τὴν δύναμη, Ἐκκλησία. Ἔχεις τὴν δύναμη, ἑλληνικὲ λαέ, σὲ μιὰ νύχτα νὰ ρίξης τὰ κῶλα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. Αὐτῆς τῆς συμφορᾶς ποὺ τὶς μέρες αὐτὲς κάνει τὴν ἐμφάνισή της. Δὲν βαστιέται, δὲν κρατιέται. Ἅμα πέση κάτω ἡ δρῦς, ὅλοι θὰ ξυλεύσουμε. Βοηθῆστε την νὰ μὴ πέση. Κρατῆστε την ὄρθια. Βδελυχθῆτε τοὺς ἀνέμους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Δεῖξτε τὴν ἀνδρειοσύνη ποὺ κληρονομήσατε ἀπὸ τοὺς πατέρες σας. Ράγισαν τὰ πάντα καὶ ὅλοι οἱ σωφρονοῦντες λένε: «Ἢ Θεὸς πάσχει ἢ τὸ πᾶν ἀπώλετο».


Δεσποτάδες, ἂν καὶ σ᾽ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιο δὲν κρεμάσετε τὰ στολίδια σας καὶ δὲν τοὺς δώσετε τὴν χαριστικὴ βολή, τότε πράγματι θά ᾽ρθη μέρα ποὺ θὰ κλαύσετε καὶ θὰ θρηνήσετε, ἀλλὰ ποιόν; Ἔχετε τὴν δύναμη νὰ πῆτε: «Μάννα, μὴ κλαῖς· ὁ γιός σου δὲν ἀπέθανε, ἀλλὰ καθεύδει»; Ἔχετε τὴν δύναμη νὰ ποτίσετε τοὺς κρατοῦντες μὲ ὄξος καὶ χολή; Ἂν δὲν τὴν ἔχετε, μεριάστε. Δὲν γνωρίζω ἐὰν βρεθῆ ἄνθρωπος νὰ χτυπήση νεκροκάμπανο. Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ πετάξετε καταγῆς στέμματα καὶ σκῆπτρα. Καβαλικέψτε ὀνάριο καὶ εἰσέλθετε στὶς πόλεις καὶ στὰ χωριὰ καὶ κόψτε τὰ χέρια τῶν σταυρωτῶν. Δὲν εἶναι δύσκολο. Βάψτε τὴν γῆ μὲ αἷμα, γιὰ νὰ ἀνεμίση τοῦ σταυροῦ ἡ δύναμη. Ἐσχάτη ὥρα ἐστί.
Μέσα σ᾽ αὐτὸν τὸν κυκλῶνα καὶ τὴν ἀνεμοθύελλα, «μεγίστη» Μονὴ διανέμει κούφια καρύδια: συγγραφικὸ ἔργο ἑνὸς μοναχοῦ. Σκουνταμοὶ καὶ τύφλες μᾶς βρήκανε. Αὐτὸ ἂς τὸ ἔκανε ἡ Μονὴ ποὺ τὸν γαλούχησε, ἡ Μονὴ ποὺ τὸν ἔκανε μοναχὸ καὶ ὄχι ἐσύ, κυρα-Παναγιώτα μου. Ὁ λαὸς δὲν θὰ ἀναθαρρύνη μὲ συγγραφικὰ ἔργα, ἀλλὰ μὲ τὴν παρουσίαση ἀσκητικῶν ἀγώνων καὶ καμάτων. Βγάλτε μιὰ φωτογραφία τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κελλιοῦ τοῦ παπα-Διονύση καὶ τοῦ παπα-Εὐδόκιμου καὶ τοῦ πολυθρύλητου αὐτοῦ μοναχοῦ καὶ βάλτε τις μπροστὰ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, νὰ ἐπιλέξουν τὸν ἀσκητή, τῆς πίστεως τὸν ὑπερασπιστὴ καὶ τὸν πνευματικὸ ἀγωνιστή. Μέσα σ᾽ ἕνα κελλὶ ποὺ παρουσιάζεται σὰν ἕνα πλούσιο κοινόβιο σὲ σμικρογραφία, μυρίζουν ἀσκητικοὶ ἀγῶνες, στερήσεις καὶ θλίψεις καὶ δοκιμασίες; Δίνει τὸ κελλὶ αὐτὸ μαρτυρία Χριστοῦ; μαρτυρία φλογισμένης καρδιᾶς; Τὰ βιβλία αὐτὰ θὰ βοηθήσουν αὐτὴν τὴν ὥρα στὸν χαμὸ τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος; Ἀεροσυνοδοὶ γίνατε. Τίποτα δὲν μπορεῖτε νὰ στηρίξετε. Μέσα σ᾽ αὐτὸν τὸν χαλασμό, σὲ τί μπορεῖ νὰ βοηθήση ἡ ἐπίδειξη γνώσεων; Μὰ αὐτὰ τὰ βρίσκουμε καὶ στὸν κόσμο. Γι᾽ αὐτὰ θὰ ἐρευνοῦμε τὴν ἔρημο καὶ αὐτοὺς τοὺς καρποὺς θὰ παρουσιάζουμε στὸν ταλαιπωρημένο κόσμο; Αὐτὰ μᾶλλον βοηθᾶνε στὸ ναυάγιο ποὺ μᾶς βρῆκε μέσα στῶν Συριζαίων τὴν φουρτούνα. «Μεγίστη», ρήμαξες μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα κι ἔγινες ἐλαχίστη. Ἂν σὲ θαυμάζη γιὰ τέτοιες ἐπιδείξεις νοῦς ὑγιής, πετάξτε τα ὅλα στὴν θάλασσα. Στὸ καφάσι μέσα δὲν ἔμεινε κανένας καρπὸς γερός. Σαπίλα ἀναδίδει καὶ σκνίπες γεμίζουν τὰ μάτια μας. Αὐτὴ ἡ παρουσίαση ἦταν πραγματικὰ ἡ τούρτα μὲ τὸ κερασάκι. Φάτε την, οἱ τὰ ἀνάκλιντρα ἀγαπῶντες.
Κύριε, ἐλέησον!
Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

ΤΟ "ΕΡΜΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ" ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, Μασωνία και Εκκλησία-Μασωνία και Πολιτκή

Φωτογραφία της Julie Plimmyridou.

ΕΔΩ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟ "ΕΡΜΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ" ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΡΜΗ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟ, ΕΡΜΑΪΚΕΣ ΠΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΚΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΟ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟ, ΕΘΝΙΚΟΥΣ, ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ, ΟΧΙ ΑΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ (ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ) ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΥΛΕΣ, ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΡΕΞΕΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΜΙΑ ΣΤΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΑΞΗ, ΑΦΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΞΕΦΥΓΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ (ΤΑΧΑ ΜΟΥ) ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΕΝΑΣ "ΓΚΛΙΞΜΠΟΥΡΓΚ" Ή ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ (ΕΤΣΙ ΘΑ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ, ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΩΣ ΣΩΤΗΡΑΣ) ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ, ΕΝΩ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΜΑΣ.
ΕΤΣΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΑ.


Φωτογραφία της Julie Plimmyridou.

ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΑΛΛΑ ΕΝΤΟΛΕΣ ΕΝΟΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΜΑΣΟΝΙΚΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΤΟΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΚΑΤΑΝΟΕΙΤΕ ΤΙ ΠΑΙΖΕΤΕ;
ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, ΑΣ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ.
ΘΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ (ΟΛΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ, ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΩ)
ΤΟ ΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΛΛΟΥΜΙΝΑΤΙ, ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
ΑΥΤΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΒΙΑ, ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΟΠΛΟ


Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Καὶ λιβάνισον αὐτοὺς τρεῖς φοράς!

Φωτογραφία του Theofilos Papadopoulos.

Γράφει ὁ π. Διονύσιος Ταμπάκης
ΑΦΟΥ ΚΑΤΟΡΘΩΣΑΝ νὰ σπάσουν τὰ φτερὰ τῶν παιδιῶν μας.
 Ἀφοῦ βάλανε μπρὸς τ’ ἀλέτρι γιὰ νὰ ἀποκόψουν καὶ εὐνουχίσουν τὰ 15χρονα. 
Τώρα μεγαλουργοῦν καὶ πάλι θέλοντας διακαῶς μὲ νόμους καὶ ὑπο-νόμους νὰ μαστουριάσουν μὲ χασὶς καὶ ἀποχαζέψουν τὸ ὅσο μυαλὸ ἔμεινε στὴν νεολαία… 
Στὸ δικό τους λοιπὸν χασισολολίβανο «εἰς ὀσμὴν δυσωδίαν δαιμονικῆς» ἃς τοὺς λιβανίσουμε μὲ τὸ δικό μας Ὀρθόδοξο λιβάνι, λιβάνι καλὸ κι’ ἁγιορείτικο…
Καὶ νὰ τώρα 3 ὡραῖες ἱστορίες ποὺ ἔχω νὰ σᾶς λέω:
1η: Ἡ κυρία Γεωργία, ράφτρα γνωστὴ ἐκεῖ στὴν παλιὰ Κοκκινιὰ μὲ τὴν μικρασιάτικη πύρινη εὐλάβεια, καρδιὰ φιλόξενο ἀρχονταρίκη γιὰ ὅλη τὴν γειτονιά. Ἢ θὰ ἕραβε ἢ θὰ προσεύχονταν στὶς λιβανοκαπνισμένες δεκάδες εἰκόνες ποὺ ’χε στὸ προσφυγικὸ κελλάκι της.
Κάθε Πάσχα τὸ λοιπὸν τόση ἦταν ἡ χαρά της ποὺ ἔπαιρνε τὸ μαγκάλι, τὸ γέμιζε ὅλο κάρβουνα καὶ ὕστερόν τοῦ ’ριχνε ἀπὸ πάνω 5 κιλὰ λιβάνι νὰ....
μοσχομυρίσει ὅλη ἡ γειτονιὰ μὰ καὶ νὰ φύγουν οἱ κακοῦργοι οἱ δαιμόνοι.
2η: Εὐλαβὴς Καλόγηρος, ὅταν ἤτανε μαθητὴς καὶ περνοῦσε ὁ καρνάβαλος ἀπ’ τὴν γειτονιά του στὸν Πειραιά, δὲν λησμονοῦσε νὰ ἀνάβει τὴν ψησταριὰ τοῦ πατέρα του ποὺ εἶχε στὸ μπαλκόνι καὶ νὰ βάζει μὲ τὴν σακούλα ἁγιασμένο λιβάνι ἀπὸ Ἀσκητάδες. Ἔτσι κάποτε ὅπου περνοῦσε ἀπὸ κάτω ὁ καρνάβαλος πῆρε μία θαυμαστὴ τούμπα ὅπου ἀπέλιπεν «εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθη».
Νὰ καὶ ἄλλη μία στορία ἀπὸ τὴν Κρήτη:
«-Παπα -Γιάννη, νὰ σοῦ πῶ μιὰ κουζουλάδα μου καλὴ πού κάμω; Γροίκα.
-Εἴντα κάμεις; Τὸν ρώτηξε ὁ Κρητικὸς Παπάς.
-Νά! σίμα καὶ ἀπέναντι ἂπ΄ τὸ σπιτικό μου μένει μιὰ ἀντρογυναίκα Ξυριζαία, ὅπου ἀποξυρίζει καὶ τὸν μύστακά της, ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀντίχριστες, τὶς ἀναποδοκουλτουριάρες πανάθεμα τές.
-Καὶ τὸ λοιπὸν;
-Ὅταν γιαγέρνω τ’ ἀπόγευμα ἂπ΄ τὴν δουλειὰ καὶ τούτη πορίζει στὸ μπαλκόνι της νὰ καπνίσει τσιγάρο μαζὶ μὲ τὴν συντρόφισσά της, ἐγὼ παίρνω ἕνα κεραμίδι καὶ ἀφοῦ τὸ κάμω γεμίδι ἀπὸ καρβουνάκια καὶ μοσχολίβανο μετὰ ἀνάβω τὸν ἀνεμιστήρα ποὺ κατέχω καὶ ξαμώνω ὅλο τὸν καπνὸ ἐπάνω στὸν ὀντά της. Μετὰ ἀφοῦ μὲ διαβολοστέλει κλείεται ντελόγο μέσα καὶ ἔτσι τὴν κάμω ζάφτι καὶ τὴν νηματίζω μιὰ χαρά.
Ἔτσα τὸ λοιπόν σου λέγω ἐτούτη μαντινάδα:

«Λιβάνι βάνω στὴ φωτιὰ ποὺ φτάνει εἰς τ’ ἀόρη.
Νὰ γίνουν κάργα, χαλασιά, τῶν ‘ξαποδῶν οἱ νόμοι».

ΛΙΒΑΝΙΣΤΕ ΤΟΥΣ!


Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Ωστε οι γονείς δεν έχουν καμία ευθύνη για τα παιδιά τους,απλά προεδρεύουν;





Το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου είναι ένας πεντακάθαρος καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας. Η οποία έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό. Απεχθάνεται την ευθύνη. Προτιμάει να φταίει πάντα κάποιος άλλος εκτός από αυτήν. Κι αυτή τη νοοτροπία τη μαθαίνει από τα γεννοφάσκια της στα σπίτια της από τους γονείς της. Η επίρριψη της ευθύνης στα καπρίτσια της φύσης αντί για τον οικογενειακό ιστό ταιριάζει γάντι στην ανευθυνότητα των γονιών.
Το νομοσχέδιο που ήρθε στη Βουλή βολεύει κάθε γονιό που μεγαλώνει το παιδί όπως να’ ναι, όπως του αρέσει, όπως «ταιριάζει πλησιέστερα με τη συναισθηματική του ανάγκη», για να το πω με την επίκαιρη φρασεολογία. Γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια τι έχει ανάγκη και τι πραγματικά ωφελεί το παιδί του και όχι τις δικές του προσωπικές ανάγκες και μωροφιλοδοξίες.
Η επίκληση στην αμφιλεγόμενη και ψευδή πληροφόρηση ότι όλες οι παρεκκλίσεις από τη συμπεριφορά στα φύλα είναι αποτέλεσμα ορμονικών διαταραχών δεν είναι μόνο αντιεπιστημονική, είναι και φυτίλι ανευθυνότητας.
Το γεγονός ότι κάποιες από τις παρεκκλίσεις είναι ορμονικής φύσης δεν απαντάει ευθέως στο άλλο γεγονός, στο οποίο έχει απαντήσει η επιστήμη εδώ και χρόνια (μέχρι να πάψει να το φωνάζει για λόγους καθαρά οικονομικούς): Φταίνε τα πρότυπα. Φταίει η οικογένεια. Φταίει η μάνα. Φταίει ο πατέρας. Φταίνε κι οι δυο.
Επειδή η φύση προίκισε τον καθένα με τα χαρακτηριστικά ενός φύλου, αλλά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας την άφησε στα πρότυπα. Τα πρότυπα έχουν καθοριστική ευθύνη στον προσανατολισμό μεγάλης μερίδας των παιδιών. Αυτή, όμως, η αλήθεια προϋποθέτει την ανάληψη της αντίστοιχης ευθύνης από τα ίδια τα πρότυπα. Τέτοια ανάληψη σπανίως υπάρχει.
Τις τελευταίες μέρες έχουμε ακούσει πλήθος επιχειρημάτων από επιστήμονες και μη για το θέμα. Δεν ακούσαμε όμως ούτε μια απάντηση στο πιο εύλογο ερώτημα, που δεν τέθηκε καν: Πώς συμβαίνει να ταυτίζεται η έκρηξη στην παραγωγή trans και gay με την ανάπτυξη ενός συγκεκριμένου μοντέλου οικονομίας από τη δεκαετία του 70’ και μετά;
Πώς ταυτίζεται η έκρηξη αυτή με τη σταδιακή μεταβολή της κοινωνίας από το προηγούμενο πατριαρχικό μοντέλο στο επόμενο ως το σημερινό «αμφίφυλο»; Τι έγινε ξαφνικά και υγιείς κατά τις ορμόνες γονείς άρχισαν ξαφνικά να παράγουν όλο και περισσότερα ανισοκατανομημένα κατά τις ορμόνες παιδιά;
Πώς μια κοινωνία παράγει περισσότερα τέτοια πρότυπα όσο ευημερέστερη γίνεται; Η απάντηση ότι στην παλιά κοινωνία δεν είχαν τη δυνατότητα καν να εκφραστούν αυτά τα άτομα δεν στέκει στον πίνακα των αριθμών. Οι σημερινές αναλογίες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (και όχι σε ακέραιους αριθμούς) είναι απείρως μεγαλύτερες.
Τι έχει γίνει λοιπόν; Οι γονείς που γεννιόνται εδώ και 50 χρόνια έχουν διαφορετική βιολογική δομή από τους προηγούμενους; Καμιά επιστημονική έρευνα δεν καταλήγει σ αυτό το συμπέρασμα. Αντιθέτως, υπάρχουν έρευνες από την εποχή του Επίκουρου μέχρι την εποχή του Φρόιντ του Γιούνγκ και της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας, που αποδεικνύουν ότι τα πρότυπα κατασκευάζουν μιμητές. Αυτή είναι η φυσική επιλογή.
Όποιος έχει το θάρρος να δει τι συμβαίνει στην ελληνική- και όχι μόνο- κοινωνία εδώ και 4 δεκαετίες θα διαπιστώσει μια όλο και λιγότερη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ενασχόληση των γονιών με τα παιδιά τους, με επίκεντρο την εμπλοκή τους στο οικονομικό μοντέλο της πλήρους απασχόλησης και για τα δύο φύλα.
Ακόμα και στην ύπαιθρο που οι γυναίκες δούλευαν στα χωράφια και μεγάλωναν παιδιά, ασχολιόντουσαν πολύ περισσότερο. Και τα μεγάλα παιδιά μεγάλωναν τα μικρότερα. Με τους γονείς ΕΚΕΙ.
Στο σημερινό πλαίσιο, όμως, θα διαπιστώσει κανείς μια όλο και πιο εγωκεντρική ενασχόληση των γονιών με τα παιδιά τους, μέχρι ακραίας υπερπροστασίας και ουσιαστικού ευνουχισμού. Επειδή, παλιά, απέναντι στον αυταρχικό και ευνουχιστικό πατέρα υπήρχε η εξισορροπιστική μητέρα, που οδηγούσε το αγόρι στην έξοδο. Αντίστοιχα, απέναντι στην ευνουχιστική μητέρα υπήρχε το πατρικό Οιδιπόδειο για τα κορίτσια που τα οδηγούσε στην έξοδο. Στη μεγάλη πλειονότητα. Υπήρχαν μοντέλα. Ρόλοι.
Εδώ και 4-5 δεκαετίες οι ρόλοι αρσενικού- θηλυκού έχουν γίνει μαντάρα. Και δεν είναι πρόοδος. Είναι δυσλειτουργία για να υπηρετηθεί ένα συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο. Το οποίο αδιαφορεί για τις ανθρώπινες σχέσεις και ενδιαφέρεται μόνο για την παραγωγή χρήματος.
Οι άνθρωποι, όμως, χρειάζονται πρώτα τις μεταξύ τους σχέσεις για να μπορούν να υπάρχουν και σαν οικονομικές μονάδες. ΔΕΝ ΘΑ’ ΡΘΕΙ Η ΕΤΑΙΡΊΑ ΝΑ ΣΕ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΟ ούτε να σε γηροκομήσει.
Η διαταραχή στους ρόλους αρσενικού- θηλυκού συμπίπτει με την έκρηξη gay και transπαιδιών. Όποιος νομίζει ότι αυτή η σύμπτωση είναι τυχαία δεν θέλει αν δει την ατομική και οικογενειακή ευθύνη. Και δεν θέλει να τη δει για να μην την επωμιστεί κι όλας. Επειδή είναι δυσβάσταχτη η συνειδητοποίηση της ευθύνης σε μια κοινωνία που έχει για σύνθημά της μια λέξη, που είναι και η προωθούμενη νοοτροπία της. Αυτή που την γέννησε και την καθοδηγεί: Η ΕΥΚΟΛΙΑ. Που διαφημίζεται στα πάντα και σπέρνει δυστυχία. Επειδή η ΖΩΗ δεν είναι ποτέ εύκολη.
Όλα αυτά μπορούν να τα βεβαιώσουν όλοι οι υπεύθυνοι περί το θέμα επιστήμονες. Και όλα αυτά, με ό,τι σημαίνουν, δεν μπορούν να αναιρέσουν την πραγματικότητα:
Οι κοινότητες trans και gay είναι γεγονότα. Δεν μπορεί κανείς να κάνει ότι δεν τις βλέπει. Άρα το κράτος είναι υποχρεωμένο να φροντίσει ώστε να μπορούν να ζουν χωρίς να υποφέρουν. Χωρίς να υποφέρει η φύση και η κοινή λογική ταυτόχρονα.
Όλα αυτά, όμως, δεν απαντάνε στο μείζον πρόβλημα. Κι αυτό είναι το σήμερα και το μέλλον μιας κοινωνίας που προχωράει όλο και πιο μπερδεμένη στους ρόλους των μελών της, στους ρόλους στην οικογένεια, στους ρόλους των φύλων. Η αποδοχή των στρεβλώσεων σαν των μονογονεϊκών οικογενειών, με παιδιά που τρέχουν από δω κι από κει για να δουν τάχα τους γονείς τους, λες κι αυτό είναι που έχουν ανάγκη, δείχνει την επιπολαιότητα και την ανωριμότητα των ατόμων που παράγει το σύστημα.
Το σύστημα παράγει ανθρώπους χωρίς να τους οπλίζει με τη συνείδηση της ευθύνης που έχουν όταν κάνουν παιδιά. Και οι οποίοι προτάσσουν τις δικές τους ανάγκες και τα δικά τους τάχα δικαιώματα επί των δικαιωμάτων των παιδιών τους. Στην ουσία μετατρέποντάς τα παιδιά σε δοχεία ικανοποίησης των δικών τους αναγκών. Εγκαταλείποντάς τα στο τέλος με το δικαίωμα της εύκολης ελευθερίας και της εύκολης επιλογής συντρόφου.
Το παιδί, χωρίς εξαίρεση στον πλανήτη, θέλει τη μητέρα του και τον πατέρα του ΜΑΖΙ στο σπίτι. Αλλά, θέλει έναν ΠΑΤΕΡΑ και μια ΜΗΤΕΡΑ. Με όλα τα χαρακτηριστικά του κάθε είδους. Τα οποία ένα οποιοδήποτε παιδί μπορεί να τα περιγράψει με κάθε λεπτομέρεια. Κι ας μην τα ξέρουν οι ίδιοι οι γονείς του. Είναι τυπωμένα μέσα στις ανάγκες του. Δεν έχετε παρά να το ρωτήσετε.


Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

το είδαμε εδώ

Eπίκαιρo όσο και το ευαγγέλιο...

Φωτογραφία του Panteleimon Krouskos.


Στη γειτονιά σας ζει ένας εργάτης "εργατικός, τίμιος και αξιόπιστος", όπως λέτε. 'Ομως τώρα είναι χωρίς δουλειά και χωρίς ψωμί.
Ρωτάτε αν μπορεί να βοηθηθεί από δω, από την Αχρίδα.
 Μπορεί και θα γίνει. 
Η Αχρίδα θα τον βοηθήσει.
 Όμως γιατί εσείς να μην τον βοηθήσετε με τον πλούτο σας; 
Σας δίδεται θαυμάσια ευκαιρία να ταΐσετε τον πεινασμένο, κι έτσι να εκπληρώσετε την ευαγγελική προσταγή. 
Γιατί παραχωρείτε τούτη τη θαυμάσια ευκαιρία σε άλλον, και προσφέρετε σε άλλον τη σωτηρία της ψυχής, που προσφέρθηκε σε σας από τον Θεό;
Αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται μακριά από την Αχρίδα χίλια χιλιόμετρα, ενώ από το σπίτι σας ούτε γεμάτα εκατό μέτρα. 
"Τον βαρέθηκα που έρχεται και ζητιανεύει", λέτε. 
Πιστέψτε με, και ο Θεός βαριέται υπομένοντας του πλούσιους, που μόνο λαμβάνουν και δεν δίνουν. 
Και αυτόν τον καημένο άνθρωπο τον έφαγε η ανία και η ντροπή που είναι αναγκασμένος να έρχεται μπροστά από την ξένη πόρτα και να ζητιανεύει.
 Άραγε, κάθε μέρα κι εμείς όταν διαβάζουμε το "Πάτερ ημών", δεν ζητιανεύουμε από τον ουράνιο Πατέρα το ψωμί μας; 
Όμως κάποιοι από μας μόλις το λάβουν, λένε: "το ψωμί μου!". 
Αυτό λέγεται χριστιανισμός;
Γι' αυτή την πλάνη μας ο Χριστός υπέμεινε βάσανα πάνω στον σταυρό;
 Όχι, όχι με τίποτα. 
Αυτός στην αιματηρή πραγματικότητα σκεφτόταν κι έλεγε ότι όπως ο ουράνιος Πατέρας είναι ο Πατέρας όλων μας, έτσι και το ψωμί Του είναι το ψωμί όλων μας. 
Όταν, λοιπόν, ο πεινασμένος άνθρωπος παρακαλεί για το ψωμί, στην ουσία παρακαλεί για το χριστιανικό του δικαίωμα ,
 Και όταν ο πλούσιος δίνει, δίνει κατά το χριστιανικό του καθήκον.... 
Να σκέφτεστε λοιπόν, τα λόγια του Κυρίου: " Πάτερ ημών" και τον ΄"άρτον ημών"> Και όταν γνωρίσετε όλο το βάθος και τη δύναμη αυτών των λόγων, εύκολα θα σώσετε και την ψυχή σας και τη ζωή του δικού σας "εργατικού, τίμιου και έμπιστου", όμως πεινασμένου γείτονα.
Αγίου Νικολάου επ. Αχρίδος

Οκτωβρίου 16: Λογγίνου εκατοντάρχου και των συν αυτώ μ.

Οκτωβρίου 16: Λογγίνου εκατοντάρχου και των συν αυτώ μ.



Ο Άγιος Λογγίνος ήταν Εκατόνταρχος υπό τις διαταγές του Ποντίου Πιλάτου, επί βασιλείας Τιβερίου Καίσαρος (14 - 37 μ.Χ.). Υπηρετούσε μαζί με τους στρατιώτες του κατά τα σωτήρια Πάθη του Κυρίου, παριστάμενος στην σταύρωση, την ταφή και τη σφράγιση του μνήματος. Όταν όμως αντελήφθη το σεισμό, είδε τις πέτρες να σχίζονται και να ανοίγονται τα μνήματα, πίστευσε ότι ο σταυρωθείς ήταν ο πραγματικός Υιός του Θεού. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του και μαζί με άλλους δύο στρατιώτες του αναχώρησε για την πατρίδα του, προκειμένου να κηρύξει την Ανάσταση του Κυρίου. Την λιποταξία του κατήγγειλε ο Πιλάτος στον Τιβέριο, ο οποίος έστειλε απόσπασμα στρατιωτών για να τον θανατώσουν. Όταν το βρήκαν και του κοινοποίησαν την απόφαση του αυτοκράτορα, τους φιλοξένησε στην οικία του, προετοίμασε τον τάφο γι αυτόν και τους δυο πιστούς του στρατιώτες και αποκεφαλίσθηκε την επομένη. 

Ο σταυρός του Χριστού είναι μέγα κριτήριο πιστότητας και πίστης. Αν έχουμε καρδιά να ομολογήσουμε Θεόν τον εσταυρωμένον, θα λάβουμε ανταμοιβή την δόξα της ανάστασης.Εκείνος πού διείδε πίσω από την ατιμία και το όνειδος του σταυρού, την δόξα και την νίκη, γνωρίζει επίσης πώς ο άρχων του αιώνος τούτου ήδη εκβέβληται έξω και πώς η νίκη είναι στο Αρνίο το Εσφαγμένο. Έτσι με παρρησία και θάρρος στέκεται ενώπιον σε κάθε δικαστή και δήμιο του κόσμου τούτου, ομολογεί Χριστό και λαμβάνει το στεφάνι το αμαράντινο του μαρτυρίου.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Διαβάστε το όσοι έχετε άγχος! Αυτό που θα νιώσετε είναι κάτι μοναδικό…



Αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία!
Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο κι ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει.

Περπατούσαμε δίπλα – δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους.Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας 

και είπε :
«Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής.»
Κοίταξα γύρω – γύρω στον χώρο.

Έσφυζε από κίνηση, με τόσο πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.Μετά, προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μού είπε:«Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σ’ αυτούς που τις ζήτησαν.»Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στη γη.

Τέλος, στην άκρη ενός μακρινού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.

«Αυτό είναι το Τμήμα των Ευχαριστιών» μου είπε σιγανά ο φίλος άγγελός μου.

Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.

«Πώς γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.

«Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια.»

«Πώς μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.

«Πολύ απλά», απάντησε. «Χρειάζεται μόνο να πεις: ‘Ευχαριστώ Θεέ μου’!»

«Και για τι ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;»

«Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.

»Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ’ ένα πιατάκι, είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.

»Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από όση αρρώστια, είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως την αυριανή μέρα.

»Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.

»Αν μπορείς να προσευχηθείς σε έναν ναό, χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης. θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.

»Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι μεταξύ τους, είσαι σπάνιος.

»Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς, δεν είσαι ο κανόνας. είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.

»Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία, πρώτον γιατί σου το έστειλε κάποιος που σ’ αγαπάει και δεύτερον γιατί είσαι πιο τυχερός από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.»

«Κατάλαβα. Και τώρα τι κάνω; Πώς μπορώ να αρχίσω;»

«Να πεις καλημέρα» μου χαμογέλασε ο άγγελός μου, «να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.»

Να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.»


το είδαμε εδώ

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ

Διάβασες στὸ Εὐαγγέλιο τοὺς λόγους τοῦ Χριστοῦ:
 «Πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, 
ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις… οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι» (Ματθ.12,31-32). 

Καὶ ρωτᾶς τί σημαίνει βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος;



Εἶναι ἡ βλασφημία κατὰ τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ζωῆς, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄπιστος ποὺ μισεῖ καὶ διώκει τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, βλασφημεῖ κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ αὐτόχειρας ποὺ μισεῖ καὶ ἀφαιρεῖ τὴ ζωή του, βλασφημεῖ κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐφόσον τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀποκαλεῖται καὶ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς ζωῆς. Στὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ἰωάννη γράφεται ὅτι ὁ Χριστὸς τρεῖς φορὲς ἐπικαλέσθηκε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὴ σημασία τοῦ Πνεύματος τῆς Ἀληθείας: «Ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ὅ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν…» (Ἰωαν. 14,26) -«ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὅν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας…» (Ἰωάν. 15,26)- «ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν» (Ἰωάν. 16,13).


Ἐκεῖνος, λοιπόν,ποὺ ἀρνεῖται καὶ χλευάζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀρνεῖται καὶ χλευάζει τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας.
Ρωτᾶς γιατί αὐτὸ τὸ ἁμάρτημα δὲν συγχωρεῖται ἐνῶ κάθε ἄλλο ἁμάρτημα συγχωρεῖται. Κοίταξε, στὸν Ζακχαῖο συγχωρέθηκε τὸ ἁμάρτημα τῆς φιλαργυρίας, σὲ ἁμαρτωλὲς γυναῖκες τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα, τοῦ ληστῆ στὸ σταυρὸ οἱ ληστεῖες καὶ σὲ πολλοὺς ἄλλους πολλὰ ἄλλα ἁμαρτήματα. Γιατί λοιπὸν νὰ μὴν συγχωρεῖται καὶ ἡ ἄρνηση, ἡ ἀπιστία, ὁ χλευασμὸς κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος;


Ἐπειδὴ στὰ μὲν πρῶτα ὑπάρχει ντροπὴ καὶ μετάνοια ἐνῶ στὸ δεύτερο δὲν ὑπάρχει. Στὰ μὲν πρῶτα, λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος, ἂν καὶ ἁμαρτάνει, διαθέτει ντροπὴ καὶ φόβο ποὺ τὸν συνδέει μὲ τὸν Θεό, ἐνῶ στὸ δεύτερο ἡ σχέση μὲ τὸν Θεὸ διακόπτεται καὶ ὁ ἀσεβὴς ἄνθρωπος ἀνεπίστρεπτα καὶ ἐντελῶς ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν Θεό. Στὰ μὲν ὑπάρχει ἀδυναμία στὸ δὲ ἐμμονή. Στὰ μὲν ἡ ψυχὴ ταξιδεύει στὸ σκοτάδι καὶ ἀποκαλεῖ τὸ σκοτάδι φῶς. Στὸ δὲ συμβαίνει ὁ ἄνθρωπος νὰ μὴν ἔχει τὴν παραμικρὴ διάθεση νὰ σωθεῖ καὶ εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν σώζει μὲ τὴ βία.



Μία ἄλλη βλασφημία πρὸς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἡ ἔχθρα πρὸς τὴ ζωὴ καὶ ἡ ἀφαίρεση τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀποκαλεῖται καὶ χορηγός τῆς ζωῆς, δωρητὴς τῆς ζωῆς. Ἔτσι ὅταν ὁ ἄνθρωπος λαμβάνει ζωὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀλλὰ ἀγνοεῖ ἀπὸ ποῦ ἔλαβε τοῦτο τὸ δῶρο μὴ εὐχαριστώντας τὸν Θεό, μπορεῖ νὰ τοῦ συγχωρεθεῖ. Ἀκόμα καὶ κάποιος ποὺ γνωρίζει ἀπὸ ποῦ ἔλαβε τὸ πολύτιμο αὐτὸ δῶρο καὶ παρόλα αὐτὰ δὲν εὐχαριστεῖ τὸν Θεό, μπορεῖ νὰ τοῦ συγχωρεθεῖ. 


Ἀλλὰ ὅταν κάποιος λαμβάνει ζωὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ μὲ περιφρόνηση τὴν πετᾶ, αὐτὸς δὲν πρόκειται νὰ συγχωρεθεi Γιὰ νὰ τὸ καταλάβουμε αὐτὸ πρέπει πρὶν ἀπ’ ὅλα νὰ καταλάβουμε τί σημαίνει συγχώρεση. Συγχώρεση τοῦ ἁμαρτωλοῦ σημαίνει νὰ τοῦ ἐπιστραφεῖ πλήρως ἡ ζωή. Ἀλλὰ ὅταν κάποιος δὲν θέλει τὴ ζωὴ πολὺ δὲ περισσότερο τὴ μισεῖ καὶ τὴν ἀρνεῖται, ὁ Θεὸς δὲν ἔχει τί ἄλλο νὰ τοῦ δώσει. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν διαγράφει ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς ζωῆς.
Προσευχήσου στὸν Θεὸ νὰ φυλᾶ ἐσένα καὶ τοὺς οἰκείους σου ἀπὸ ἀσυγχώρητα ἁμαρτήματα καὶ νὰ σταματᾶ τὸν ἀνόητο ξεσηκωμὸ τοῦ δημιουργήματος ἐνάντια στὸν Δημιουργό του.
Ἀπὸ τὸν Θεὸ ὑγεία καὶ ἔλεος




 Εκκωφαντική Σιωπή.

PROSKINITIS 

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΔΥΡΟΜΕΝΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ - Αρχιμ. Τιμόθεος Παπασταύρου



 Εἶμαι ἕνας ἁπλὸς παπᾶς καὶ θέλω δημόσια νὰ ἐκφράσω τὴ θλίψη μου γιὰ τὰ ὅσα γίνονται τὶς τελευταῖες ἡμέρες στὸ δύστυχο τόπο μας. Δὲν ἔχω τὴ διάθεση νὰ διαλεχθῶ μὲ κανέναν. Καταθέτω τὴν ἄποψή μου καὶ ἀδιαφορῶ ἂν ἀρέσῃ ἢ δὲν ἀρέσῃ. Ἔναντι τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, ξέρω ὅτι οἱ ἀπόψεις μου εἶναι σωστές. Ἔναντι τοῦ νόμου τῶν ἀνθρώπων ... ξέρω ὄτι εἶναι λανθασμένες. Δὲν μὲ νοιάζει ...

Λυποῦμαι γιὰ τοὺς Ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες

ποὺ - πλὴν ἐλαχίστων - ὅτας τοὺς ρωτᾶς, δὲν ἀπαντοῦν. Τοὺς φαντάζομαι νὰ χαίρονται τὴν ἐξουσία τους καθισμένοι στοὺς ὑψηλοὺς θρόνους τους καὶ νὰ χαϊδεύουν αὐτάρεσκα τὸ ἐγκόλπιό τους. Πολλὰ θέλω νὰ τοὺς εἰπῶ ἀλλὰ δὲν ἔχουν ὄρεξη νὰ μ' ἀκούσουν. Τὰ ποίμνιά τους κατασπαράσσονται ἀπὸ ποικίλους "λύκους" καὶ ὅπως εἶπε ὁ Κύριος, "οὐ μέλει αὐτοῖς περὶ τῶν προβάτων". Ἀνησυχοῦν μόνον, ὅταν ἀμφισβητῇται τὸ "ἀλάθητό" τους καὶ ὅταν κάποιοι μικροὶ "παπᾶδες" κάνουν κάποιες μικρὲς καὶ ἀσήμαντες ἐκτροπές. Δηλαδὴ ἐξευτελισμὸς τοῦ ... κατώτερου. Ἐκεῖ, ποὺ - κατὰ τὴν ταπεινή μου γνώμη - θὰ ἔπρεπε νὰ "κραδαίνουν" τὶς πατερίτσες τους καὶ νὰ ἀφορίζουν καὶ νὰ καθαιροῦν σύμφωνα μὲ τοὺς αἰώνιους Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, τοὺς βλέπω νὰ τηροῦν ἔνοχη σιωπή. Ὅταν οἱ Ἅγιοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπερασπίζονταν μὲ τὸ αἷμα τους καὶ θυσίαζαν τοὺς θρόνους τους, γιὰ τὶς αἰώνιες Ἀλήθειες τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, αὐτοί, μὴ διαθέτοντας τίποτε κοινὸ μὲ Ἐκείνους, χαίρονται παρέα μὲ τοὺς ὑβριστές καὶ δὲν ἔχουν διάθεση νὰ τοὺς ἐγκαλέσουν γιὰ τίποτε. Σκέπτομαι ὅτι μεθαύριο τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὅλοι αὐτοὶ οἱ προδότες καὶ ἀρνητὲς τῶν "ὁσίων καὶ τῶν ἱερῶν", θὰ γίνονται ὑποδεκτοὶ ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους μας στὶς Ἐκκλησίες καὶ μάλιστα σὲ τιμητικὲς θέσεις, καὶ νιώθω ὅτι θὰ μᾶς δείχνουν μὲ τὸν ἀπαίσιο τρόπο τους, ὅτι ἄδικα τοὺς "θίξαμε" ἐμεῖς οἱ "ρομαντικοὶ καὶ ἀναχρονιστικοί", γιὰ τὴν ἀντίχριστη συμπεριφορά τους.

Λυποῦμαι γιὰ τοὺς πολιτικούς μας ἡγέτες.

Ἀπὸ τὸν "ὑψηλότατο" πρόεδρο τῆς δημοκρατίας ἕως καὶ τὸν τελευταῖο βουλευτάκο. Ναί,  καὶ τὸν πρόεδρο τῆς δημοκρατίας, ποὺ γιὰ ἄλλα μικρὰ καὶ ἀσήμαντα πράγματα, περισσεύουν τὰ λόγια στὸ στόμα του, ἐνῶ αὐτὲς τὶς ἡμέρες, χάθηκε ἀπὸ τὸ προσκήνιο. Ἐρωτῶ λοιπόν, ἂν ἀναλογίσθηκαν τὸ πολλαπλὸ ἔγκλημα ποὺ ἔκαναν πρὶν λίγες μέρες στὴ βουλή. Στὸ "ναὸ τῆς δημοκρατίας", ὅπως τοὺς ἀρέσει νὰ τὴν ἀποκαλοῦν. Ἀκούω ὅμως τὰ γέλια τους στοὺς διαδρόμους τῆς βουλῆς. Μοὺ θυμίζουν ἐκείνους τοὺς κακοποιούς, ποὺ ἀφοῦ διαπράξουν τὴν ὅποια ἀτιμία τους, χαίρονται καὶ ἀλληλοκολακεύονται γιὰ τὰ βρωμερά τους κατορθώματα. Σκέπτονται ὅτι ὁ παχυλός τους μισθὸς θὰ πάρῃ καὶ τὴν ἀνάλογη αὔξηση, ἀπὸ 'κείνους ποὺ θὰ τοὺς πριμοδοτήσουν μὲ 'κεῖνα ποὺ στέρησαν καὶ στεροῦν ἀπὸ τοὺς "περήφανους" συνταξιούχους καὶ τοὺς ἥρωες πολυτέκνους. Ὅλους τοὺς "πελᾶτες" τῆς βουλῆς, καὶ 'κείνους ποὺ ὑπερψήφισαν καὶ 'κείνους ποὺ "καταψήφισαν"... Ὁ κόσμος δὲν "τρώει κουτόχορτο"! Ξέρουμε γιατὶ καταψήφισαν. Ἐκλογὲς ἔρχονται, καὶ σύμφωνα μὲ τὰ γκάλοπς τὸ 77% τοῦ λαοῦ διαφωνεῖ μὲ τὰ ὑπερψηφισθέντα. Ἔχουν νὰ κερδίσουν μὲ τὶς δῆθεν διαφωνίες τους. Ἂν ὁ λαὸς θυμόταν, δὲν θὰ τολμοῦσαν νὰ κυκλοφοροῦν. Δυστυχῶς ὅμως ὁ λαὸς ξεχνάει. Σὰν τὸ σκύλο ... ποὺ ὅσο τοῦ ρίχνεις κόκκαλα, ξεχνάει τὸ ξύλο ποὺ τρώει ἀπὸ τὸ ἀφεντικό του καὶ τοῦ φιλάει τὰ χέρια. Ἂν εἶχαν λίγο ἔστω φιλότιμο καὶ λίγη αὐτο-ειλικρίνεια, θὰ ἔπρεπε, ἀφοῦ ἀναλογισθοῦν τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν διαπράξει στὴν πίστη καὶ στὸν τόπο μας, νὰ φύγουν καὶ νὰ κρυφτοῦν. Κατηγοροῦν τὴν "χούντα" ποὺ κάποτε οἱ περισσότεροι ἀπὸ δαύτους τὴν προσκυνοῦσαν καὶ τὴν χιλιο-επαινοῦσαν! Τοὺς ἐρωτῶ ὅμως, τὰ ὅσα γίνονται σήμερα εἶναι μικρότερα καὶ λιγότερα ἀπὸ ὅσα ἔκανε τότε ἡ δικτατορία; Ξέρω, εἶναι ἐντολὴ δοσμένη ἀπ' ἔξω, νὰ προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείθουν ὅτι ἔχουμε ... δημοκρατία (τρομάρα μας!!!), ὅμως τὸ ξέρουν καὶ αὐτοὶ ἀλλὰ τὸ βιώνουμε καὶ ἐμεῖς, ὅτι τὴν στυγνότερη δικτατορία, σήμερα τὴν περνοῦμε! Καὶ ὅταν κάποια μέρα, ποὺ ἴσως ὁ Κύριος ἀνατρέψει ὅλη αὐτὴ τὴν σάπια καὶ βρωμερὴ κατάσταση, ὅλοι αὐτοὶ οἱ δῆθεν ...., θὰ μᾶς παρουσιάζονται, ἀναθεματίζοντες ἐκεῖνα ποὺ ὑπηρέτησαν, καὶ ὑποσχόμενοι καινούργιες ἰδανικὲς μέρες. "Οὐαὶ ὑμῖν"!

Λυποῦμαι γιὰ τὴν δικαστικὴ ἐξουσία.

Ἀπὸ τοὺς Ἀρεοπαγεῖτες μέχρι καὶ τὸν τελευταῖο δικηγορᾶκο τῆς πιό ἀπόμακρης ... ἄκρης τῆς Πατρίδας μας. Ὑπηρετοῦν τὸ δίκαιο; Ποιὸ δίκαιο, τοῦ Θεοῦ ἢ τῶν ἀνθρώπων; Τὸ δίκαιο τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἢ τὸ "δίκαιο" τῶν ἀδίκων ποὺ σήμερα ψηφίζουν νόμους καὶ αὔριο τοὺς καταργοῦν; Ἐρωτῶ τοὺς "ἐντίμους" δικαστὰς ποὺ ὀργίζονται καὶ ἀπειλοῦν, ὅταν κάποιος ἀμφισβητεῖ τὶς ἀποφάσεις τους, τὶ θὰ ἀποφασίσουν, ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ δείξουν ποιὸ εἶναι τὸ ἠθικὸ καὶ ποιὸ τὸ ἀνήθικο! Ποιοῦ νόμου εἶναι ὑπηρέτες, τοῦ Θείου ἢ τοῦ ἀνθρώπινου; Μπορεῖ νὰ τοὺς ἐμπιστεύεται ὁ ἁπλὸςἝλληνας Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς ἢ πρόκειται νὰ τοὺς δοῦμε νὰ καταφέρονται κατὰ τῶν Χριστιανῶν ἐπειδὴ "ρατσιστικῷ τῷ τρόπῳ" φέρουν ἐπάνω τους τὸν Τίμιον Σταυρόν; Ὥστε ἔτσι λοιπόν ... ρατσιστὲς ἐμεῖς ποὺ συμπεριφερόμεθα ὡς Ὀρθόδοξοι, καὶ δὲ εἶναι ρατσιστὲς ἐκεῖνοι ποὺ μιλοῦν καὶ ἐνεργοῦν μὲ γνώμονα τὸ Κοράνιο. Ρατσιστὲς ἐμεῖς οἱ κληρικοὶ πού, αἰῶνες τώρα, φέρουμε τὸ τίμιον ρᾶσον, πολλάκις μάλιστα ὀνειδιζόμενοι καὶ ὑβριζόμενοι, καὶ δὲ εἶναι ρατσιστὲς ἐκεῖνοι ποὺ φέρουν τὶς "μποῦργκες" καὶ τὶς μαντῆλες χωρὶς νὰ ἐπιτιμῶνται γι' αὐτὸ ἀπὸ τὸν νόμο. Τὶ τὴν θέλετε πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια σας τὴν εἰκόνα τοῦ γλυκυτάτου Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας μας; Γιὰ τὸ Εὐαγγέλιο, δὲν σᾶς ρωτῶ, διότι χρόνια τώρα ποὺ τὄχετε ἐκεῖ μπροστά, γιὰ νὰ ὑβρίζεται, ὑπάρχει γιὰ νὰ "παλαμίζεται" κυρίως ἀπὸ 'κείνους ποὺ στὴ συνέχεια θὰ 'ποῦν ... ψέμματα! Ὅποιος θέλει νὰ 'πῆ τὴν ἀλήθεια δὲν χρειάζεται ... Εὐαγγέλιο!

Εἰσαγγελεῖς ὑπάρχουν; Ποῦ εἶναι τώρα νὰ παρέμβουν, ποὺ ἄρχισε ἐπισήμως ἡ ἐκποίηση τῆς ... Θράκης; Ποῦ εἶναι ὁ Ἄρειος Πᾶγος, γιὰ νὰ βγάλῃ τοὺς περισσότερους νόμους ποὺ ἔχουν ψηφισθεῖ, κυρίως δὲ αὐτοὺς τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἀντισυνταγματικούς; Ἰσχύει ἢ δὲν ἰσχύει ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 120 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος; Ξέρω τὶ θὰ 'πεῖτε: "ποιὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ παρεμβαίνει στὸ ἔργο μας;" Εἴπαμε, ἕνας παπᾶς εἶμαι, Ἕλληνας καὶ Ὀρθόδοξος, ποὺ πονάω γιὰ τὴν Πατρίδα μου. Δικᾶστε με ... Δὲν μὲ νοιάζει!

Λυποῦμαι γιὰ τοὺς γονεῖς.

Πότε περιμένετε νὰ ἀντιδράσετε; Τὶ χειρότερο ἀπὸ ὅσα βλέπουν τὰ μάτια μας τὶς τελευταῖες ἡμέρες, περιμένετε νὰ 'δεῖτε, γιὰ νὰ ξεσηκωθῇτε; Ἐγώ, ἕνας καλόγερος, ἀνησυχῶ καὶ δὲν μὲ ἀφήνει ἡ συνείδησή μου νὰ ἡσυχάσω καὶ ... ἐσεῖς;;;; Τὰ παιδιά σας δὲν καταστρέφονται τώρα μὲ τὸ ἐπαίσχυντο αὐτὸ νομοσχέδιο ποὺ τοὺς δίνει τὸ δικαίωμα "ἀλλαγῆς φύλου"! Ἡ καταστροφὴ τῶν παιδιῶν σας ἔχει ξεκινήσει πρίν ἀπὸ δεκαετίες. Σᾶς ἔπεισαν ὅμως ὅτι ἡ καταστροφή τους εἶναι γιὰ ... τὸ καλό τους! Κάποτε τὰ παιδιά μας ἤξεραν ὑποχρεωτικὰ τὸ "Πιστεύω" καὶ τὸ "Πᾶτερ ἡμῶν" καὶ τὸ "Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι" καὶ τὸ "Σήμερον κρεμμᾶται ἐπὶ ξύλου", ποὺ τὰ μάθαιναν στὰ εὐλογημένα ἐκεῖνα σχολεῖα τῆς δεκαετίας τοῦ '50 καὶ τοῦ '60! Ὅταν ὅμως ἦλθαν οἱ σύγχρονοι "σπεκουλάτορες", κόβοντας καὶ ἀφαιρῶντας ὅ,τι καλὸ καὶ ἅγιο, ὑπακούοντας στὴν ἐντολὴ τοῦ σύγχρονου Μασώνου καὶ μισέλληνα, Κίσσινγκερ, σιωπήσατε καὶ σιωπᾶτε. Σὰν πνευματικὸς καὶ ἐξομολόγος ποὺ εἶμαι καὶ ποὺ πολλοὶ νέοι καὶ νέες ἔρχονται καὶ ἐξομολογοῦνται στὸ πετραχῆλι μου, μοῦ ἐκδηλώνουν (ὄχι ὅλοι φυσικά, ἀλλὰ ἀρκετοί), τὴν πλήρη ἀπογοήτευσή τους καὶ τὴν θλίψη τους ἀπὸ τὴν στάση τῶν γονέων τους. Ἀναζητοῦν τὰ παιδιά σας, πατέρα καὶ μάνα διότι ποτὲ δὲν τοὺς γνώρισαν καὶ δὲν τοὺς ἔνιωσαν! Ἐξοικειοθήκατε μὲ τὴν ἰδέα, ὅτι, τὸ νὰ ἀποφασίσῃ ὁ γιὸς ἢ ἡ κόρη σας τὸ φῦλο του εἶναι ... δικαίωμά του! Ἀναρωτηθήκατε ὅμως, μήπως εἶναι καὶ ἡ ... ἀντίδρασή του; Σᾶς ἐνοιαξε καθόλου, ὅταν ἀκούσατε ὅτι καταργοῦνται τὰ Θρησκευτικά, ὁ Ἐκκλησιασμὸς καὶ ἡ Προσευχή, ἢ τὸ μόνο ποὺ ἀναζητεῖτε εἶναι ἡ δουλειὰ ποὺ σᾶς κατάντησε δούλους καὶ ὑπήκοους στοὺς ἐργοδότες σας; Τὰ παιδιά σας σᾶς ψάχνουν καὶ ἀς μὴν σᾶς τὸ λένε ... Σᾶς παρακαλοῦν, ἀλλὰ ἡ τηλεόραση εἶναι στὴ διαπασῶν, καὶ δὲν τὰ ἀκοῦτε ... Τὰ ὑποχρεώσατε μὲ τὸν τρόπο σας νὰ σπαταλοῦν τὸ χρόνο τους στὸ internet καὶ σὲ ὅποιαδήποτε ἄλλη ἀνώφελη ἢ καὶ καταστροφικὴ ἀπασχόληση, ἀρκεῖ νὰ μὴν ἀσχολεῖσθε μαζί τους.

Λυποῦμαι γιὰ τὸν τῦπο καὶ γενικὰ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης.

Ἐδῶ γνωρίζω ὅτι ἡ ἐπίθεση ποὺ θὰ δεχθῶ θὰ εἶναι τεράστια. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὅμως. Ξέρω πολὺ καλά, ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι οἱ δημοσιογράφοι καὶ παρουσιαστὲς γνωρίζουν τὸ πόσο καθοριστικὰ παρενέβησαν καὶ παρεμβαίνουν στὴν "πλύση ἐγκεφάλου" ποὺ μᾶς γίνεται, χρόνια τώρα, ἀπὸ τοῦτα τὰ μέσα! Γνωρίζουν οἱ ρυθμιστὲς τῶν τηλεοπτικῶν καναλιῶν καὶ ἐκπομπῶν τὸ πόσο εὔκολο εἶναι γι' αὐτοὺς νὰ ... φτιάχνουν ἢ νὰ καταστρέφουν ...! Δυστυχῶς ὅμως, ἡ καταστροφὴ ἦταν ἡ πρώτη τους ἐπιλογή. Πάντοτε συνέπλεαν μὲ συγκεκριμμένες θέσεις συγκεκριμμένων κομμάτων γιὰ εὐνόητους λόγους καὶ ὅταν κάποια συγκλονιστικὰ γεγονότα ἔρχονταν νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν ἐπιρροὴ ποὺ ἀσκοῦν τὰ Μ.Μ.Ε., παρίσταναν καὶ παριστάνουν τοὺς ἀθώους. Ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ φαντασθῇ τὴν ἐπιρροὴ ποὺ θὰ εἶχε αὐτὸ τὸ "κουτὶ" τῆς τηλεόρασης ποὺ κατὰ τὸν μεγάλο προφήτη τῆς ἐποχῆς μας, Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, ἔμελλε νὰ "τρελλάνῃ τὴν ἀνθρωπότητα". Διάβασα, κάποτε, σὲ κάποια Ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα, τὴν συνέντευξη ἑνὸς ἀπὸ 'σᾶς τοὺς παρουσιαστὲς τῆς τηλεόρασης. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τὴν διαβάσατε καὶ 'σεῖς καὶ πιστεύω ὅτι μέσα σας υἱοθετεῖτε αὐτὸ ποὺ εἶπε. Ἀκοῦστε τὶ εἶπε: "Δὲν θέλω τὰ παιδιά μου νὰ βλέπουν τηλεόραση διότι ξέρω πολὺ καλά, ὅτι, μόνο τὴν καταστροφὴ καὶ τὸν ξεπεσμὸ θὰ συναντήσουν ἐκεῖ"! Σᾶς λέει τίποτα αὐτό; Θὰ μπορούσατε ὅμως, νὰ μὴν εἶσθε ἁπλῶς "φερέφωνα", ἀλλά τοὐλάχιστον νὰ σέβεσθε τοὺς τηλεθεατές. 

Λυποῦμαι τὰ παιδιά μας

καὶ ἀς μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ τοὺς 'πῶ δυὸ λόγια ἀγάπης. Δυὸ λόγια, ἀπὸ ἕνα κληρικό, ἀρκετὰ μεγαλύτερό τους στὴν ἡλικία, καὶ ὁ ὁποῖος δὲν θέλει καὶ δὲν ζητάει τίποτα ἀπὸ αὐτά. Παιδιά μου εὐλογημένα, μπῆτε στὴν Ἐκκλησία καὶ μείνετε ἐκεῖ, διότι μόνο μέσα σ' αὐτὸν τὸν ἱερὸ χῶρο θὰ βρίσκετε ἐκεῖνο ποὺ πραγματικὰ ποθεῖ ἡ καρδιά σας. Ἐμεῖς οἱ μεγαλύτεροι, - ὄχι ὅλοι ἀλλὰ σίγουρα οἱ περισσότεροι - σᾶς γελάσαμε καὶ παίξαμε πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη σας. Σᾶς εἴπαμε τὸ ἄσπρο, μαῦρο καὶ τὸ μαῦρο, ἄσπρο. Τὴν ἀλήθεια σᾶς τὴν κρύψαμε γιατὶ δὲν μᾶς συνέφερε, καὶ προσπαθήσαμε μὲ ψέμματα καὶ κολακεῖες νὰ ὀμορφύνουμε τὴ ζωή σας. Σᾶς δείξαμε καὶ σᾶς ὁδηγήσαμε στὸ δρόμο τῆς καταστροφῆς καὶ τώρα παριστάνουμε τοὺς ἀδιάφορους. Πολλὲς φορὲς δέ, ἀκόμα χειρότερα, σᾶς κατηγοροῦμε διότι ἀκολουθήσατε αὐτὰ ποὺ σᾶς ... μάθαμε! Λυπᾶμαι, καὶ παρ' ὅτι ἐγὼ δὲν ἔχω σαρκικὰ παιδιά, σᾶς ζητῶ ἕνα μεγάλο "ΣΥΓΝΩΜΗ". Ὅμως σᾶς παρακαλῶ ἀκοῦστε τὴν ταπεινή μου συμβουλὴ καὶ ἔλθετε στὴν Ἐκκλησία. Εἶναι ἡ μόνη ποὺ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπογοητεύσῃ. Καὶ ἂν κατὰ καιροὺς συνέβησαν κάποια ἄτοπα ἀπὸ κάποιους λειτουργούς της, νὰ θυμᾶσθε ὅτι γι' αὐτὸ δὲν φταίει ἡ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! Ζῆστε μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὴν ἐπιτρέπετε σὲ 'κείνους ποὺ μίσησαν καὶ μισοῦν τὴν ἀρετὴ καὶ τὸ καλό, νὰ παρεμβαίνουν στὴ ζωή σας. Γυρῖστε τὴν πλάτη σὲ ὅσους σᾶς εἶπαν ψέμματα καὶ νὰ θυμᾶσθε ὅτι ὅσοι βρίσκονται συνειδητὰ κοντὰ στὸν Κύριο, κανείς καὶ ποτέ, δὲν ἀπογοητεύτηκε! 

Ζητῶ συγνώμη ἀπὸ 'κείνους ποὺ ἴσως πειράχτηκαν ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῆς ἐπιστολῆς μου. Δὲν εἶχα κανένα τέτοιο σκοπό. 

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΦΥΛΑΓΗ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ

ΑΡΧΙΜ. ΤΙΜΟΘΕΟΣ Γ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Ἐσύ Τόν ἀκοῦς;

Φωτογραφία του Theofilos Papadopoulos.

Ἀγαπητέ μου, 

Σέ παρακαλῶ, 

κάνε τόν κόπο νά διαβάσεις ὅσα ἀκολουθοῦν. 

Ἀρχικά, θέλω νά σοῦ πῶ ὅτι ἡ ζωή εἶναι ὡραία ἀρκεῖ νά ξέρεις νά τήν ζεῖς. Πολλοί ἄνθρωποι σήμερα λένε, ὅτι ἡ ζωή εἶναι ὡραία γιατί ἔχει ἡδονές καί ἀπολαύσεις. 
Ἀλλά ἐκ τῶν πραγμάτων βλέπεις ὅτι ὅποιος ἀκολουθεῖ αὐτό τόν δρόμο δέν καταλήγει σωστά. Λένε ἐπίσης στήν ζωή νά καλοπερνᾶς, κοίτα τόν ἑαυτό σου καί μήν κοιτᾶς γύρω σου.
Τό ἐφάρμοσαν αὐτό πολλοί, ἔφαγαν τήν ἁμαρτία μέ τό κουτάλι, ἀλλά ἡ ἁμαρτία μοιάζει μέ χειροβομβίδα.
 Οἱ νέοι κυρίως τήν κρατοῦν στά χέρια τους καί δέν νιώθουν κάν τήν ἐπικινδυνότητά της. 
Συχνά αὐτή σκάει στά χέρια τους καί τότε ἔχουμε μεγάλα δράματα - ἀνθρώπινα ναυάγια. 
Κάπου λέει ἡ Ἁγία Γραφή, τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας - θάνατος (Ρωμαίους 6, 23). 
Δηλαδή τά ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας ὁδηγοῦν στόν θάνατο.
Ἀγαπητέ μου,
 θέλω νά τό γνωρίζεις ὅτι ἡ ζωή εἶναι ὡραία καί ἔχει νόημα ὅταν ὑπάρχει μέσα σ’ αὐτήν ὁ Θεός. Αὐτό τό ἔχεις ἀκούσει ἀλλά δέν πρόκειται γιά στείρα θεωρία ἀλλά γιά βίωμα.
 Παρακάλεσε τόν Χριστό νά νιώσεις τήν χαρά τῆς παρουσίας Του στήν ζωή σου. 
Μήν ἀφήνεις τά χρόνια νά περνοῦν, προσπάθησε νά τά ἐκμεταλευθεῖς γιά μόρφωση, γιά γνώσεις, ἀλλά κυρίως γιά ἕνωση μέ τόν Θεό. 
Πές το στήν προσευχή σου, “Χριστέ μου κάνε με νά σέ γνωρίσω, δεῖξε μου τήν ἀγάπη Σου καί τήν παρουσία Σου”. 
Θά νοιώσεις γλυκασμό μέσα στήν ψυχή σου ἤδη ἀπό τήν ὥρα πού θά τό ζητήσεις. Ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ δίνει μιά χαρά διαφορετική ἀπό ὁποιαδήποτε ἄλλη. 
Οἱ χαρές πού ἔχεις νιώσει ὅταν ἀγόρασες τό πρῶτο σου αὐτοκίνητο, μιά ἐκδρομή πού ἔκανες, ἤ κάτι παρόμοιο εἶναι μιά χαρά κι αὐτή ἀλλά ὁ Χριστός προσφέρει μιάν ἄλλη χαρά πού δέν περιγράφεται, μά βιώνεται.
 Ζήτησέ την μόνος σου ἀπό Τόν ἴδιο. 
Περιμένει νά Τοῦ τό ζητήσεις.
Μήν ἀκοῦς τά σχετικά “νέος εἶσαι κάνε ὅ,τι θέλεις καί ἀργότερα βλέπεις”. 
Ἡ καρδιά εἶναι ἕνα χωραφάκι, τό ὁποῖο ὀφείλεις νά καλλιεργεῖς
ἀπό μικρός. 
Ὅ,τι σπείρεις αὐτό καί θά θερίσεις (Λουκᾶ 19,21). 
Ἄν παραμελεῖς τό χωραφάκι σου αὐτό ἀπό μικρός ἤδη τότε θά φυτρώσουν σ’ αὐτό πολλά ἀγκάθια καί τριβόλια καί θά εἶναι πολύ δύσκολο νά τά ξεριζώσεις ἀργότερα. 
Κάποιοι μεγαλύτεροι, σοφοί ἄνθρωποι, λένε: “ὅ,τι μικρομάθεις δέν μεγαλοαφήνεις”. 
Φρόντισε καί μερίμνησε γιά τὴν προσωπικότητά σου ἀπό μικρός, ὅσο μικρότερος γίνεται.
 Καί τήν ψυχή καί τό σῶμα φρόντισε γιατί ἔτσι θά παραμείνεις πάντα νέος.
 Κάποιοι νέοι ἀπό τόν τρόπο πού ζοῦν ἔχουν γεράσει ἤδη. 
Νά προσέχεις τό σῶμα σου, γιατί εἶναι εὐλογημένο, ἔχει ἁγιασθεῖ κατά τήν βάπτισή σου, ἔχει μυρωθεῖ μετά ἀπό αὐτήν. 
Γίνεται κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ ὅταν κοινωνεῖς. Φρόντισε νά εἶναι καθαρό, νά ἔχει τήν παιδική ἁγνότητα. 
Ξέρω ὅτι δέν εἶναι εὔκολο γιατί οἱ πειρασμοί εἶναι πολλοί δίπλα μας, εἶναι πολύ κοντά μας καί εἶναι σάν νά βρίσκεσαι δίπλα στή φωτιά! ἤ σάν καραβάκι σέ μαινόμενο πέλαγος, ἀλλά θά τά καταφέρεις, ὄχι μόνος σου, ἀλλά μέ τήν προσευχή σου καί τήν βοήθεια τοῦ πνευματικοῦ σου Πατέρα.
 Ἀλήθεια, ξέρεις τί εἶναι αὐτή ἡ ἔκφραση;
Γνωρίζεις ποιό πρόσωπο εἶναι αὐτό; 
Εἶναι ἕνας Ἱερέας πού τοῦ ἔχει δοθεῖ τό χάρισμα νά καθοδηγεῖ ἀνθρώπους πρός τόν Θεό, ὅταν βέβαια τό θελήσουν. 
Εἶναι μεγάλο δῶρο στόν ἄνθρωπο ἡ ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ.
 Εἶναι δίπλα σου, σέ συμβουλεύει, σέ στηρίζει, προσεύχεται γιά σένα μέσα ἀπό τήν ἐξομολόγηση, λαμβάνεις τήν ἄφεση ὅλων ὅσων κακῶν ἔκανες ἤ σκέφθηκες. 
Μεγάλο δῶρο πραγματικά!
 Αὐτό τό πρόσωπο θά σέ βοηθήσει νά βρεῖς τόν Θεό καί νά τόν ἀγαπήσεις, αὐτό θά τό κάνει μέ τήν πεῖρα του καί τήν προσευχή του.
 Γιατί νά ἐπιζητήσεις τήν παρουσία ἑνός τέτοιου ἀνθρώπου στή ζωή σου; 
Γιατί πιστεύω ὅτι αὐτό πρωτίστως ἔψαχνες μέσα στήν καφετέρια, στίς παρέες, στίς βόλτες πού ἀγαπᾶς. 
Ψάχνεις κάποιον νά βρεῖς νά ἀκουμπήσεις, καί ἔχεις πληγωθεῖ πολλές φορές στίς ἐπικοινωνίες αὐτές. 
Ἔτσι δέν εἶναι; 
Ψάχνεις κάποιον νά σέ βοηθήσει νά ἀνοίξουν τά μάτια σου ἀλλά σ’ αὐτόν πού ἀπευθύνεσαι ἔχει τά ἴδια προβλήματα μέ ἐσένα, βρίσκεται στήν ἴδια κατάσταση καί δέν μπορεῖ νά σέ βοηθήσει. Ἕνας τυφλός δέν μπορεῖ νά ὁδηγήσει ἕναν τυφλό! 
Καί τί ἐννοῶ νά ἀνοίξουν τά μάτια; 
Ἐννοῶ νά βρεῖς τό νόημα τῆς ζωῆς! 
Νά πεῖς γιατί ἦρθα σ’ αὐτόν τόν κόσμο;
 Σπουδαῖο ἐρώτημα αὐτό! 
Θέλεις νά σοῦ πῶ τί πιστεύουμε στήν Ἐκκλησία πάνω σ’ αὐτό; 
Θά χρησιμοποιήσω ἕνα παράδειγμα.
 Ἄκουσε, τά πουλιά τοῦ οὐρανοῦ δημιουργήθηκαν γιά νά πετοῦν, τά ψάρια γιά νά κολυμποῦν καί ὁ ἄνθρωπος γιά νά βρεῖ τόν Θεό καί νά ἑνωθεῖ μαζί του!
 Ἄς ποῦμε γιά τό παράδειγμα τῶν ψαριῶν. 
Ἄν κάποιος πάρει τό ψάρι ἀπό τήν θάλασσα καί τό βάλει ἔστω καί σέ ἕνα πολυτελέστατο σαλόνι, αὐτό τό κακόμοιρο θά σπαρταράει, καί ἄν εἶχε φωνή θά φώναζε “ρίξτε με πάλι στό νερό”, σᾶς χαρίζω τά πλούτη σας. 
Ἔτσι ἄν τό καλοσκεφθεῖς συμβαίνει μέ τόν ἄνθρωπο ὅταν δέν ζεῖ μέ τόν Θεό, “σπαρταράει”, δέν χαίρεται τήν ζωή του. 
Σοῦ τό λέω γιατί ἔχω γνωρίσει ἀνθρώπους μέ πολλά χρήματα, μέ πλούτη, πού ζοῦν στήν χλιδή καί ὅμως δέν εἶναι χαρούμενοι. Κάτι τούς λείπει. Λένε, “ἔχω ἕνα κενό μέσα μου”, κάτι μοῦ λείπει. Ξέρεις τί τούς λείπει;
 Ὁ Θεός! 
Καί ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ δέν μπορεῖ νά ἀντικατασταθεῖ μέ ὁ,τιδήποτε ἄλλο.
Ὅσο καί ἄν προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος ἡ καρδιά του θά διψᾶ καί θά λέει “διψῶ -διψῶ”, ἐννοεῖ “Χριστό - Χριστό”.
Δέν ξέρω ἄν σέ κούρασα ἤδη ἀλλά ἔχω πολύ λίγα νά σοῦ πῶ ἀκόμα. 
Γιά τήν ἀγάπη θέλω νά σοῦ πῶ.
 Ξέρω ὅτι αὐτή ἡ λέξη βρίσκεται στήν σκέψη σου, στήν καρδιά σου, στόν λόγο σου.
 Λέξη μέ ὑψηλό νόημα ἀλλά εἰδικά σήμερα κακοποιημένη. Ξέρεις γιατί εἶναι λέξη σημαντική, γιατί εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ὁ ἀγαπημένος μαθητής τοῦ Χριστοῦ ἔχει πεῖ “ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί”. Εἶναι λοιπόν, ὑψηλή ἔννοια ἡ ἀγάπη, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός.
Τώρα πολλοί ἄνθρωποι τήν ἀγάπη ἀπό θεϊκό πράγμα πού εἶναι τήν ἔχουμε συνδέσει μέ τό συμφέρον, τόν ἐγωϊσμό, τήν σάρκα, τήν καλοπέραση. 
Ἀπό ἀγάπη θεϊκή κατέπεσε καί ἔγινε συμφεροντολογική, ἐγωπαθής. 
Ἡ ἀγάπη ἔχει νά κάνει μέ τήν προσφορά κυρίως.
 Ἀγαπῶ σημαίνει δίνω, προσφέρω χωρίς νά περιμένω τίποτα. 
Προσοχή ὅμως, γιατί εἶσαι ἀδύναμος καί ἀνέτοιμος πολλές φορές νά τήν προσφέρεις καί ἔτσι πληγώνεσαι καί θλίβεσαι. 
Ξέρω ὅτι φθάνεις μέχρι τήν θλίψη καί πιό συγκεκριμένα τήν κατάθλιψη. 
Τότε συνήθως ἔρχεσαι σέ ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ ἔστω καί μέ “φάλτσο” τρόπο. 
Νά ξέρεις ὅτι ὁ Χριστός σέ περιμένει γιατί σέ ἀγαπάει πολύ, καί ἀνέβηκε γιά σένα καί μένα μέχρι τόν Σταυρό. 
Ὅπως καί νά πεῖς, νά σκεφθεῖς, ὅ,τι καί ἄν κάνεις μήν σκεφθεῖς ὅτι δέν σέ θέλει πιά.
 Σέ περιμένει καί μάλιστα μέ τήν μετανιωμένη ἐπιστροφή σου θά σέ τιμήσει ὅπως καί πρίν. Νοιάζεται, εἶναι ὁ νυμφίος τῆς καρδιᾶς μας, τόν λαχταρᾶμε ἔστω καί ἄν μερικές φορές δέν τό καταλαβαίνουμε.
Θέλω νά σοῦ πῶ τώρα μερικές προσευχοῦλες πού μπορεῖς νά λές ὅποτε τό ἐπιθυμεῖς. 
Νά λές 
“Χριστέ μου σέ εὐχαριστῶ πού σταυρώθηκες γιά μένα”,
 “Χριστέ μου φώτισέ μου τό σκότος”, 
καί δυό ἄλλες δυνατές προσευχές εἶναι
 “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με” καί “Ὑπεραγία Θεοτόκε
σῶσον ἡμᾶς”. 
Ὅποτε μπορεῖς, πρωΐ καί βράδυ, μόλις ξυπνήσεις τό πρωΐ ἤ πρίν κοιμηθεῖς τό βράδυ, στήν δουλειά σου, στό λεωφορεῖο, νά τίς λές αὐτές καί ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία θά σέ προστατεύουν.
 Ἄφηνε καί τήν καρδιά σου ἐλεύθερη νά μιλᾶ στόν Θεό. 
Νά λές ὅ,τι θέλεις, ἀκόμα καί νά μαλώνεις μαζί Του μπορεῖς, θά τά βρίσκετε μετά, εἶναι σίγουρο! Νά νοιώθεις τόν Θεό πατέρα σου καί τήν Παναγία νά τήν λές Μάνα. 
Συγνώμη ἄν σέ κούρασα, ἀλλά ἤθελα νά σοῦ μιλήσω γιά ὅσα σοῦ προανέφερα.
 Θέλω κλείνοντας τόν “διάλογό” μας νά σοῦ εὐχηθῶ ὄχι νά πιστέψεις μόνο στόν Χριστό, ἀλλά νά Τόν ἀγαπήσεις, νά Τόν βάλεις μέσα στήν καρδιά σου καί στήν καθημερινότητά σου. 
Πόσο μεγάλο εἶναι ὅταν αἰσθάνεσαι ὅτι ἀγαπᾶς ἕναν ἄνθρωπο; 
Φαντάσου πόσο δυνατό θά εἶναι νά ἀγαπήσεις ἐσύ τόν Θεό, καί λέω ἐσύ γιατί Ἐκεῖνος ἤδη τό ἔχει κάνει καί περιμένει τό δικό σου κάλεσμα.
 Δῶσε Του τήν καρδιά σου καί θά βρεῖς τήν χαρά πού ψάχνεις. 
Ἐκεῖνος, στέκεται διακριτικά, χωρίς βία, καί κρούει τήν πόρτα τῆς καρδιᾶς σου. 
Ἐσύ ἄραγε ἀκοῦς; 
Ἔχει ἔρθει ἡ ὥρα;

π. Ιάκωβος Κανάκης,
πρωτοσύγκελλος στήν Μητρόπολη Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως

το είδαμε εδώ